Waar die naam vandaan komt, en of Vlieland hem verdient.
Vliebiza is de bijnaam van Vlieland.
Het is een samentrekking van Vlieland en Ibiza, en hij gaat over de zomer. Over strandtenten, muziek, mensen die er goed uitzien en langer blijven zitten dan de bedoeling was.
De naam dook op in lifestylebladen en op reisblogs die het eiland omschreven als het Ibiza van het noorden, en is daarna blijven hangen. Op het eiland zelf wordt hij met een knipoog gebruikt, en eerlijk is eerlijk: hij past.
In de zomer zeker. Een zonnige dag bij een strandtent aan het eind van de Badweg, muziek, lange avonden: dan snap je meteen waar die naam vandaan komt.
Maar Vlieland is het hele jaar leuk. In het voorjaar fiets je door de duinen, in de herfst ga je lekker uitwaaien op een strand waar je bijna alleen bent, en in de winter warm je daarna op in de Dorpsstraat. Ieder seizoen heeft zijn eigen Vlieland, en ze zijn allemaal goed.
Vliebiza, ja. Twaalf maanden per jaar.
Als je toch bezig bent met Vlieland-feitjes: tot 1942 hoorde het eiland helemaal niet bij Friesland, maar bij Noord-Holland. Net als Terschelling.
Op 1 september 1942, tijdens de Duitse bezetting, werden beide eilanden bij Friesland gevoegd. De reden was ideologisch: de bezetter presenteerde het als het rechtzetten van onrecht tegenover Friesland, dat werd gezien als oorspronkelijk Germaans kerngebied. In de kranten van die zomer stond er nauwelijks uitleg bij.
Na de oorlog is die provinciegrens nooit teruggedraaid. Vlieland is dus pas sinds de oorlog Fries, en dat is een veel raarder verhaal dan Vliebiza.
Ik heb er een ansichtkaart en een tashanger van gemaakt: Ik ben even niet bereikbaar. Ik zit op Vliebiza. Twee dames op een terras, wijn erbij, telefoon net buiten bereik.
Voor iedereen die op het eiland zit en het graag nog even zo houdt.
Vijftien uitspraken over Vlieland: de zinnen die iedereen zegt die er is geweest.
Met je hond naar Vlieland: waar hij los mag en hoe het op de boot gaat.
Een souvenir van Vlieland: ook als je alweer thuis bent.