Het is de vraag die ik het vaakst krijg, en ik snap hem helemaal. Je bestelt iets waarvan je niet weet wat het is. Dus laat ik het gewoon een keer uitpakken.
Ik koop niet in per box. Ik koop in per week. Elke maandagochtend loop ik langs een paar vaste adressen en kijk ik wat er nieuw is — soms bij een groothandel, soms bij een winkel om de hoek, soms bij een klein merk dat ik ergens tegenkwam. Wat ik mooi vind, koop ik in kleine aantallen. Wat ik niet mooi vind, laat ik liggen, ook als het spotgoedkoop is.
Die stapel groeit door de week heen. En daaruit stel ik de boxen samen.
Dat betekent dat er geen twee boxen precies hetzelfde zijn. Dat is geen slordigheid, dat is de bedoeling. Ik heb liever dat jouw hond iets krijgt dat ik die week écht leuk vond dan dat ik in maart al vastleg wat er in september in gaat.
Hoe wisselend de inhoud ook is, de opbouw is elke keer hetzelfde.
Iets om meteen op te eten. Een snack, een kauwding, iets waar de neus binnen dertig seconden in zit. Dit is het moment waarop je hond doorheeft dat er iets bijzonders gebeurt.
Iets om mee te spelen. Bij honden kies ik meestal één stevig ding en één zacht ding. Bij katten draai ik dat om: liever vier kleine dingen dan één groot, want katten hebben een uitgesproken mening en die weet je vooraf niet. Een balletje dat raar rolt, iets met veren, iets dat ritselt.
Iets dat blijft. Een riem, een bandana, een borsteltje, een schaaltje. Iets waarvan je over drie maanden nog denkt: o ja, dat kwam uit die box. Hier let ik ook op kleur, want ik ben nu eenmaal die vrouw die een fuchsia riem mooier vindt dan een zwarte.
Iets voor jou. Dat klinkt gek in een cadeau voor je hond, maar het is precies waarom die dozen leuk zijn. Een kaartje, een sleutelhanger, een klein notitieboekje.
Ik reken het per box na. De optelsom van wat erin gaat ligt altijd duidelijk boven de prijs die jij betaalt. Dat kan omdat ik klein inkoop, geen winkel met huur heb en geen abonnement met maandelijkse incasso hoef af te dragen aan een tussenpartij.
Wat ik níet doe: een doos volstoppen omdat hij dan voller lijkt. Ik heb pakketten gezien waar acht dingen in zitten waarvan er zes meteen in de la verdwijnen. Daar wordt hij zwaarder van, niet leuker. Liever vijf dingen die kloppen dan negen die dat niet doen.
Zeg het gewoon. Bij het bestellen vraag ik naar het formaat, de leeftijd, allergieën en of er iets absoluut niet in mag. Geen graan, geen kip, geen piepende dingen omdat de buren anders gek worden — het kan allemaal. Dat is het voordeel van iemand die ze met de hand inpakt in plaats van een lopende band.
Je kiest hond of kat, geeft door hoe groot hij is en wat er niet in mag, en ik stel de rest samen. Bekijk de verrassingsbox voor je hond of de verrassingsbox voor je kat, of ga meteen door naar het bestelformulier.
Dierendag valt dit jaar op zondag 4 oktober. Als je van plan bent iets te bestellen: doe het een weekje van tevoren, dan heb ik de tijd om er iets van te maken.
En als je het echt niet kunt laten om te weten wat erin zit: stuur een berichtje. Ik verklap het niet helemaal, maar ik vertel je wel of het iets voor jouw beest is.